نوروز، «روزِ نو»، جشنِ سالِ نوی ایرانی است؛ اولِ بهار، حدودِ ۲۰ یا ۲۱ مارس. خانه‌تکانی می‌کنیم، سفره‌ی هفتسین می‌چینیم، لباسِ نو می‌پوشیم و به دیدنِ بزرگ‌ترها می‌رویم. قدیمی‌ترین قصه درباره‌ی شروعِ نوروز در شاهنامه است: جمشید، تختِ پرنده و اولین صبحِ روشنِ بهار. در Azizan قصه‌ی کوتاهِ «جمشید و اولین نوروز» هست که مادربزرگ و پدربزرگ از هر جای دنیا می‌توانند روی ویدیو برایش بخوانند و روی قفسه‌ی بچه می‌ماند.
Azizan (عزیزان، azizan.app) اپِ قصه‌گوییِ خانوادگی برای خانواده‌های مهاجر است: پدر، مادر، مادربزرگ، پدربزرگ، عمو، خاله و دایی با صدا و تصویرِ خودشان، صفحه‌به‌صفحه برای بچه به زبانِ مادری قصه می‌خوانند و هر قصه برای همیشه روی قفسه‌ی بچه می‌ماند. صدای واقعیِ خانواده، نه هوش مصنوعی.
لحظهی تحویلِ سال، یعنی اعتدالِ بهاری؛ معمولاً ۲۰ یا ۲۱ مارس، اولِ فروردین.
سفرهای با هفت چیزِ نمادین که نامشان با حرفِ «س» شروع میشود، مثل سبزه، سیب، سیر و سرکه؛ هرکدام آرزویی برای سالِ نو.
بله. مجمعِ عمومیِ سازمانِ ملل در سالِ ۲۰۱۰ ۲۱ مارس را «روزِ جهانیِ نوروز» اعلام کرد.
باز کردنِ Azizan — برای بچه‌ت قصه بخوانبهروزرسانی: 2026-10-06 · نوشته‌ی Aida Fard