مهرگان جشنِ کهنِ پاییز است که روزِ شانزدهمِ مهر (اوایلِ اکتبر) برگزار میشود و دوستی، محبت و برداشتِ محصول را جشن میگیرد. نامش از مهر گرفته شده، همان که در کتابها Mithra مینویسند؛ در باورِ کهن نگهبانِ پیمانها بود و کسی که برای دوستی و محبت به او رو میکردند، و در فارسیِ امروز هم همین واژه هم «محبت» معنی میدهد هم «خورشید». در زمانِ ساسانیان بعد از نوروز بزرگترین جشنِ سال بود، و خانوادهها هنوز سفره میچینند، میوهی پاییزی میخورند و بابتِ آنچه سال رویانده شکر میکنند. لازم نیست زرتشتی باشید یا کارِ پرزحمتی بکنید؛ یک سفرهی بنفش، چند انار و چند دقیقه که به بچه بگویید این روز برای چیست، کافی است. Azizan (azizan.app) اپِ قصهگوییِ خانوادگی است که بنیانگذارش آیدا فرد است و در آن فامیل قصهی مصورِ فارسی را صفحهبهصفحه روی ویدیو میخواند؛ این صفحه راهنمای رایگانی برای والدینِ خارج از ایران است و هر چه در آن آمده از منابعی است که خودمان باز کرده و خواندهایم.
Azizan (azizan.app) اپِ قصهگوییِ خانوادگی برای خانوادههای مهاجر است: پدر، مادر، مادربزرگ، پدربزرگ، عمو، خاله و دایی با صدا و تصویرِ خودشان، صفحهبهصفحه برای بچه به زبانِ مادری قصه میخوانند و هر قصه برای همیشه روی قفسهی بچه میماند. صدای واقعیِ خانواده، نه هوش مصنوعی.
بهروزشده: آبان ۱۴۰۵
مهرگان یکی از کهنترین جشنهای ایرانی است، روزی در پاییز که به مهر تعلق دارد. مهر دو چیز است با هم: نامِ ایزدی کهن که در کتابهای انگلیسی Mithra مینویسندش، و واژهای ساده در فارسی که امروز هم «محبت» و «خورشید» معنی میدهد. منابعی که خواندیم مهر را مسئولِ دوستی و محبت میدانند و نگهبانِ پیمان، یعنی قولهایی که آدمها به هم میدهند. پس مهرگان، سادهاش، روزِ دوستی و سرِ قول ماندن است.
مهرگان هزاران سال پیش جشنی زرتشتی بود، اما برای برگزاریاش لازم نیست زرتشتی باشید و بیشترِ ایرانیانی که امروز نگهش میدارند زرتشتی نیستند. حالا جشنِ برداشتِ محصول است؛ چند منبع آن را به جشنِ شکرگزاری (Thanksgiving) تشبیه کردهاند: روزی برای خوشحالی از غذایی که سال رویانده و برای بخشندگی با آن. در زمانِ ساسانیان، بعد از نوروزِ بهاری، مهمترین جشنِ سال بود. ابوریحان بیرونی در هزار سال پیش نوشته بعضیها مهرگان را حتی بیشتر از نوروز دوست داشتند، همانقدر که پاییز را بیشتر از بهار.
«در روزگارِ ایرانیان میگفتیم خدا برای بندگانش زیوری آفریده است: در نوروز از یاقوت و در مهرگان از زمرد. پس این دو روز بر روزهای دیگر برتری دارند، همانطور که این دو گوهر بر گوهرهای دیگر.»
سخنی از سلمان فارسی که ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده، به نقلِ سیمونه کریستوفورتی، مدخلِ «مهرگان»، دانشنامهی ایرانیکا، ۲۰۰۰؛ ترجمه از انگلیسی
مهرگان حالا میراثِ جهانی هم هست. یونسکو در دسامبرِ ۲۰۲۴ «آیینِ مهرگان» را با پروندهی مشترکِ ایران و تاجیکستان در فهرستِ معرفِ میراثِ فرهنگیِ ناملموسِ بشری ثبت کرد. به نوشتهی یونسکو، این جشنِ پیوسته به برداشتِ پاییزی هر سال از ۲ اکتبر تا ۲ نوامبر برگزار میشود و مردم بابتِ محصول و دامهایشان شکر میکنند (یونسکو؛ Press TV، ۲۰۲۴؛ Tehran Times، ۲۰۲۶).
پشتِ این روز قصهای هم هست که بچهها معمولاً دوستش دارند. چند منبع آن را میگویند: در این روز فریدون به کمکِ کاوهی آهنگر ضحاکِ ستمگر را شکست داد و در کوهِ دماوند زندانی کرد. مهرگان شد روزی که خوبی بر ستم پیروز شد. اگر بچه این قصه را بلد است، مهرگان روزی است که اتفاق افتاد؛ ببینید: شاهنامه برای بچهها.
مهرگان ۱۶ مهر است، شانزدهمین روزِ هفتمین ماهِ تقویمِ ایرانی. همهی منابعی که خواندیم بر این تاریخِ سنتی توافق دارند. در تقویمِ میلادی ماهِ مهر اواخرِ سپتامبر شروع میشود، پس ۱۶ مهر در نیمهی اولِ اکتبر میافتد. تاریخِ دقیقِ میلادی سالبهسال کمی جابهجا میشود چون به اعتدالِ پاییزی بسته است، و منابعِ ما آن را جایی بینِ حدودِ ۲ اکتبر تا هفتهی دومِ ماه گذاشتهاند؛ اگر یک روز برای تقویم میخواهید، شبی در اوایلِ اکتبر را انتخاب کنید و نگرانِ دقتِ روزشماری نباشید.
یک منبع توضیح میدهد چرا گاهی تاریخ را ۱۰ مهر هم میگویند: قدیم هر ماه سی روز بود و اصلاحِ بعدیِ تقویم شش ماهِ اول را سیویکروزه کرد، و همین جشن را چند روز جلوتر میآورد. هر دو تاریخ به همان هفته اشاره میکنند. نسخهی ساده برای بچه این است: مهرگان جشنِ پاییزی است، چند هفته بعد از بازشدنِ مدرسهها، وقتی برگها رنگ میگیرند؛ نوروز جشنِ بهار است؛ یلدا بلندترین شبِ زمستان. برای آن دو تا ببینید: نوروز و شب یلدا.
مهرگان هم مثلِ نوروز سفره دارد، پهنشده روی یک پارچه. فهرستِ ثابتی نیست و هر خانواده کمی فرق میچیند، پس پایین آن چیزهایی آمده که دستکم سه منبعِ ما بر آن توافق دارند، و بعد آنهایی که فقط بعضی خانوادهها اضافه میکنند. هیچکدام واجب نیست؛ یک پارچه و یک کاسه میوه هم مهرگانِ واقعی است.
| روی سفره | برای چیست |
|---|---|
| پارچهی بنفش | بنفش رنگِ این روز است؛ منابعِ ما آن را رنگِ مرتبط با مهر میخوانند و بعضیها لباسِ بنفش هم میپوشند. |
| گلهای پاییزی و مرزهی خشک دورِ سفره | فصل روی سفره؛ مرزه (گیاهی خوشبو) حاشیهی سنتیِ سفرهی مهرگان است. |
| آینه | وسطِ سفره. بهطورِ سنتی ظهر خانواده جلوی آن میایستد و چند کلمه با هم میگوید. |
| انار و سیب | میوهی پاییزیِ برداشت. انگور و میوههای فصلیِ دیگر هم همینجا جا دارند. |
| آجیل | بادام، گردو و پسته: آنچه درختانِ امسال دادهاند. |
| شیرینی و گلاب | برای شیرینیِ روز؛ گلاب را بهنشانهی خوشآمد میپاشند. |
خیلی خانوادهها اینها را هم اضافه میکنند، هرچند همهی منابعِ ما نیاوردهاند، پس اختیاری بگیریدشان: یک نسخه از خردهاوستا یا، در خانهی غیرمذهبی، کتابِ شعری مثلِ شاهنامه یا حافظ؛ چند سکهی نقره؛ عودسوزی برای کُندر و اسپند، که دودش برای خوشیمنی است؛ کمی سرمه که دورِ چشم میکشند بهنشانهی خوشیمنی؛ و شمعِ روشن، بهنشانهی پیروزیِ روشنایی بر تاریکی، همان ایدهی پیروزیِ فریدون. رسمی که چند منبع میگویند، تقسیمِ این روز با کسانی است که کمتر دارند، و این کارِ ساده و درستی است که دور از ایران هم میشود نگهش داشت.
هیچکدامِ اینها لازم نیست کامل یا بینقص باشد. بچهای که بزرگ میشود و میداند اوایلِ اکتبر «روزِ پاییزیِ ایرانی، همان روزِ دوستی» است، همانقدر از مهرگان را دارد که در این سن مهم است.
مهرگان جشنِ کهنِ پاییزیِ ایرانی است که ۱۶ مهر (اوایلِ اکتبر) برگزار میشود. نامش از مهر است، همان Mithra، ایزدِ کهنِ دوستی و محبت و پیمان، و امروز بهعنوانِ جشنِ برداشت و روزِ دوستی و شکرگزاری نگهش میدارند. ریشهاش زرتشتی است اما خیلی از ایرانیانی که غیرزرتشتیاند هم برگزارش میکنند.
شانزدهمین روزِ ماهِ مهر در تقویمِ ایرانی، که در نیمهی اولِ اکتبر میافتد. تاریخِ میلادی هر سال کمی جابهجا میشود چون به اعتدالِ پاییزی بسته است؛ منابع آن را از حدودِ ۲ اکتبر تا هفتهی دومِ ماه گذاشتهاند. بعضی خانوادهها بهخاطرِ یک اصلاحِ بعدیِ تقویم آن را ۱۰ مهر میگیرند.
مهر نامِ ایزدی کهن است، به انگلیسی Mithra، که منابعِ ما او را نگهبانِ دوستی و محبت و پیمان (قول) میدانند. در فارسیِ روزمره هم واژهای است که هم «محبت» معنی میدهد هم «خورشید». برای همین مهرگان را روزِ دوستی و محبت میدانند.
بیشترِ خانوادهها پارچهی بنفش میاندازند با گلهای پاییزی، آینهای وسط، انار و سیب، آجیل، و شیرینی و گلاب. خیلیها کتاب (خردهاوستا یا شعری مثلِ شاهنامه)، سکه، عودسوزِ کُندر و اسپند، و شمع هم اضافه میکنند. فهرستِ ثابتی نیست؛ یک پارچه و کمی میوهی پاییزی هم مهرگانِ واقعی است.
یک پارچهی کوچک با انار و سیب و آجیل بیندازید؛ در یک جمله به بچه بگویید جشنِ پاییزیِ دوستی و برداشت است؛ با هم یک کارِ مهربانانه بکنید، مثلِ زنگزدن به پدربزرگ یا بخشیدن به کسی که کمتر دارد؛ و یک صدای فارسی را کنارِ سفره نگه دارید، حضوری، پشتِ تماسِ تصویری، یا در ضبطی از یک فامیل که قصهی پاییزی میخواند.
Azizan قصههای مصورِ فارسی دارد که فامیل روی ویدیو با صدای خودش میخواند؛ اپِ مهرگان نیست و صدای ساختگی ندارد. پدربزرگ یا مادربزرگ میتواند روزِ مهرگان یک قصهی پاییزیِ فارسی بخواند و نگهش دارد تا بچه هر سال ببیند، که اصلِ ماجرا همین است.
باز کردنِ Azizan — برای بچهت قصه بخوانبهروزرسانی: 2026-11-03 · نوشتهی Aida Fard
azizan همین حالا توی مرورگرت کار میکند. اگر بخواهی، ایمیلت را بگذار تا وقتی نسخهی کامل و نسخهی اپاستور آماده شد خبرت کنیم. دادنِ ایمیل اختیاری است. حریم خصوصی