جشن یلدا

سلام خوبی؟ امروز می‌خوام برات از شب یلدا بگم و رسم و رسوماتش. می‌دونی شب یلدا چه شبیه؟؟ طولانی ترین شب ساله. یلدا آخرین شبِ پاییزه و از همه شبهای دیگه طولانی تره. و یه خبرِ خوب داره. از فرداش، روزها کم‌کم بلندتر می‌شن و شب‌ها کوتاه‌تر.

می‌دونی چرا شبِ یلدا همه خونه‌ی بزرگ‌ترها جمع می‌شن؟ که شبِ دراز رو با هم بگذرونن. تا دیروقت بیدار می‌مونن و قصه می‌گن. قدیمی‌ها شمع و چراغ روشن می‌کردن و منتظرِ صبح می‌موندن. براشون یلدا یعنی تاریکی هر چقدر هم دراز باشه، آخرش نور برمی‌گرده.

می‌دونی چرا شبِ یلدا انار و هندونه می‌خوریم؟ قدیمیا میگن قرمزیِ این میوه‌ها یادآور گرما و روشناییه. مثل خورشید و خوبه اول زمستون میوه های قرمز بخوریم که زمستون گرمی داشته باشیم.

می‌دونی حافِظ کی بود؟ یه شاعرِ بزرگ از شهرِ شیراز. حافِظ خیلی خیلی سال پیش زندگی می‌کرد. شعرهاش رو توی یه کتاب جمع کردن، به اسمِ دیوانِ حافِظ. این کتاب توی خیلی از خونه‌های ایرانی هست.

حالا می‌دونی چرا شبِ یلدا کتابِ حافِظ رو باز می‌کنن؟ برای فالِ حافِظ. هر کی یه آرزو توی دلش می‌کنه. بعد یکی از بزرگ‌ترها کتاب رو بی‌نگاه باز می‌کنه. شعرِ اون صفحه رو بلند می‌خونه. می‌گن اون شعر جوابِ حافِظ به آرزوی ما آدمهاست. یه شعر حافظ برات بخونم؟ حافظ میگه: دِرَختِ دوستی بِنشان که کامِ دل به بار آرَد نَهالِ دشمنی بَرکَن که رنجِ بی‌شمار آرَد یعنی دوستی مثل یک درخته؛ با مهربونی ازش مراقبت کن تا میوه‌اش شادی باشه. دشمنی رو هم از دلت بیرون کن، چون ناراحتیِ زیادی میاره

خب عزیزم، اینم از شب یلدا. یادت نره شب یلدا رو جشن بگیرین! فردا از دوستت هم بپرس ببین یلدا میدونه چه شبیه؟ شرط می‌بندم نمی‌دونه. جوابش: بلندترین شب ساله که ما با عزیزانمون جمع میشیم دور هم و جشن میگیریم.

بدون که خیلی دوستت دارم و دلم می‌خواد زود ببینمت. فعلاً خداحافظ، زودی با دانستنی‌های جدید برمی‌گردم.