چهارشنبه‌سوری

سلام خوبی؟ امروز می‌خوام برات از چهارشنبه سوری بگم. می‌دونی چهارشنبه‌سوری کِیه؟ شبِ آخرین چهارشنبه‌ی سال. یعنی سه‌شنبه‌شب، چند روز مونده به نوروز. یکی از معنی‌های «سوری»، سرخه. سرخ، مثلِ رنگِ آتیش.

می‌دونی چرا چهارشنبه‌سوری از روی آتیش می‌پرن؟ که ناخوشی‌ها رو بفرستند سمت آتیش و سالم برن توی سالِ نو. غروب، چند تا دسته بوته‌ی خشک رو آتیش می‌زنن. بعد بزرگ و کوچیک، همه‌ی خانواده یکی‌یکی از روی آتیش می‌پرن.

می‌دونی موقعِ پریدن از روی آتیش چی می‌گن؟ «زردیِ من از تو، سرخیِ تو از من.» زردی یعنی رنگِ پریده، مثلِ وقتی مریضیم. سرخی یعنی رنگِ سالم و گرم. یعنی: آتیش جون، ناخوشیِ من مالِ تو. سلامتیِ تو مالِ من.

می‌دونی قاشق‌زنی چیه؟ یه رسمِ قدیمیِ شبِ چهارشنبه‌سوری. آدم‌ها صورتشون رو با چادر می‌پوشونن که شناخته نشن. کاسه و قاشق دستشون می‌گیرن و می‌رن درِ خونه‌ی همسایه‌ها. قاشق رو به کاسه می‌زنن. صاحب‌خونه هم توی کاسه‌شون آجیل و شیرینی می‌ریزه. این رسم شبیه رسم هالووین هم هست که بچه ها میرن شکلات و شیرینی میگیرن.

می‌دونی آجیلِ مشکل‌گشا چیه؟ یه آجیلِ شیرینِ نذری. توش کشمش و پسته و بادوم هست. قدیمی‌ها با یه آرزو این آجیل رو می‌خریدن و بینِ بقیه پخش می‌کردن. باور داشتن این‌جوری آرزوشون برآورده می‌شه. خیلی‌ها شبِ چهارشنبه‌سوری هم این آجیل رو پخش می‌کنن. اسمش هم یعنی همین: بازکننده‌ی مشکل.

خب عزیزم، اینم از چهارشنبه سوری. یادت نره چهارشنبه سوری از روی آتش بپری. فردا از دوستت بپرس: موقعِ پریدن از روی آتیش چی می‌گن؟ شرط می‌بندم نمی‌دونه. جوابش: زردیِ من از تو، سرخیِ تو از من.

بدون که خیلی دوستت دارم و دلم می‌خواد زود ببینمت. فعلاً خداحافظ، زودی با دانستنی‌های جدید برمی‌گردم.